از تیک تاک ساعت بیزارم ... هر ثانیه اَش که می گذرد ... تو را هر لحظه از من دورتر می کند ... تو را از من دور می کند ... از تیک تاک ساعت بیزارم ...

یه وقتایی هر اتفاقی می اُفته که فقط اون اتفاقی که تو می خوای نَیُفته

این منم ... آرام گوشه خانه ... کنار پنجره ... پشت به خاطرات تو ... و طعم تلخ خاطراتت را با طعم شیرین خاطرات اکنونم ... جایگزین می کنم ... بدرود ... ای سالهای جاهلیت ... دیگر خاطرت حتی لحظه ای / ثانیه ای هم خاطرم را مُکَدَر نمی کند ....

آن زمان که من در آتش جهنمی که تو در وجودم به پا کردی می سوختم ... تو با دخترهای رنگارنگ دورُ بَرَت حالَت را می کردی ...

پ.ن : این رسم روزگاره

صدای زمزمه هایم را که در خانه ، آرام روح تو را صدا می زند در گوشم می شنوم ...

بعضی آدمها بجای قبول اشتاهشون هر چقدر هم که اشتباه کرده باشن سعی می کنن با یه منطق احمقانه که فقط خودشون قبول دارن کارشون رُ توجیح کنن ...

دلم یک رنگ می خواهد ... اصلا دلم یک رنگی می خواهد ...

چیزی که این روزا زیاده حیوون ... چیزی که کم کم داره کمرنگ میشه و به خاطره ها می پیونده آدم ...

دَم دَم های صبح ...
خسته ، داغان ، بی رمق ....
پا برهنه ...
خاموش و خمیده ....
ساده و بی ریا ...
قدم زنان ...
قطره های باران روی زمین ...
بخار هوا ...
دستان سرد ...
اشکهای روی گونه ...
بغض گلو ...
نگاه تنها ...

قدم زنان ...
ادامه می دهم ...
این زندگی من است ...
ادامه می دهم ...

پ.ن : این روزها برای همه ممکن هست باشد ...

آدمایی که خیلی ادعای زرنگیشون میشه هم خیلی رو اعصابن هم خیلی اَبلَه هستن که فکر می کنن خیلی زرنگن ....

یه وقتایی یه آهِ بـــلــــنـــد شاید ظاهرا یه آه باشه .... ولی درونش یک دنیا حرفِ ....

جهان سوم جاییست که در آن قانون برای تو نیست برای مردُم هست ...

نیمه های شب ...
بی حس و حال ...
غرق در خاطرات بودم ...
دفتر خاطرات درون ذهنم را ...
آهسته آهسته ورق می زدم ...
می خواندم ...
بعضی صفحه ها جا پای اشک هایم بود ...
بعضی صفحه ها صدای خنده هایم بود ...
بعضی صفحه ها ....
فقط آه بود و ناله و شِکوه ...
شکوه از عالم و آدم ...
شکوه از دنیا و خدا ...
شکوه از ...
خستگی و درماندگی ...
چه روزهای می گذرد ...
چه خوب شد آن روزها گذشت ...
چه خوب شد خدا آن موقع سَرَش شلوغ بود و دعایم را مُستجاب نکرد ...
چه خوب شد ...
که خدا حالا تو را به من داد ...
که حالا تو هستی در کنارم ...
تو هستی تا من در آغوشت همه خستگی و ...
درماندگی قبل را فراموش کنم ...
چه خوب که خدا یک شیطان را از من گرفت و ...
یک فرشته به من داد ...
چه خوب که خدا خودش خوب می داند که چه کند ...

یه وقتایی دلش یه پشت دست گنده می خواد که بکوبه تو دهن بعضیا ...

من نمی فهمم دقیقا چطوری ممکنه آدم یه نفرُ دوست داشته باشه بعد فُلانی رُ هم دوست داشته باشه بعد با فُلانی سکس داشته باشه ، با فُلانی هم دِیت داشته باشه ... هوم ؟ من واقعا نمی فهمم چجوری ممکنه !!!

من هیچ وقت آروزی خیلی بزرگی نداشتم ... دنیای من خیلی کوچیک تر از بزرگیه بعضی آرزوهاست ...

یه وقتایی راحت میای با اینکه واقعی نیستی .... یه وقتایی راحت میری با اینکه واقعی هستی ...

" دقیقا زمانی که فکر می کنی همه چی خوبه و اوضاع آروم هستُ می تونی از زندگیت لذت ببری یه اتفاقی باید بییُفته که بهت بگه کاملا در اشتباهی "

یه وقتایی سکوت از رضایت نیست ... سکوت از درد ... سکوت از سر در گمیِ ...

سکوت همیشه از رضایت نیست ...

فراموش کردن نعمت خیــلـــی بزرگیه که شاید خیلیا قدرشُ نمی دونن ....

بعضی وقتا تنهایی آدم رُ داغون می کنه ...
بعضی وقتا تنهایی روح آدمُ آزار میده ...
بعضی وقتا تو تنهایی مغزت درد میگیره ....
بعضی وقتا وقتی تنهایی هر چی فکر بد سراغت میاد ...
بعضی وقتا تو تنهایی هر چی غم هست وجودتُ می خوره ....
بعضی وقتا تو تنهایی دلت می خواد چشماتُ ببندی و بتونی به هیچی فکر نکنی ....
بعضی وقتا تو تنهایی دوست داری گوشاتُ بگیری تا هیچ حرفی تو ذِهنِت رُ نشنوی ....
بعضی وقتا تو تنهایی اشکات آروم آروم میاد پایین ....
بعضی وقتا تو تنهایی حتی یه قطره اشکِت هم در نمیاد ....
بعضی وقتا تنهایی آرومت می کنه ....
بعضی وقتا تنهایی آرامِشِتُ میگیره ....
بعضی وقتا دوست داری تنها باشی ...
بعضی وقتا دوست داری هر کاری کنی که تنها نباشی .....

کاش وقتی به دنیا میومدیم خدا یه پاک کن بهمون می داد که قسمتهایی از زندگیمونُ که قلبمونُ به درد میاره رُ پاک کنیم ....

عشق یعنی ... کِرخت شدن بدن ، تپش قلب ، خواب رفتن عقل و گرفتن جان در کَفِ دست ..... و فقط به معشوق نگاه کردن .....

جناب آقای فیلترینگ آیا شما یا خواهر مادرتان با پیغام با استناد به قانون جرايم رايانه ای دسترسۍ به تارنماۍ فراخوانده شده امكان پذير نمۍ باشد برخورد نمی کنید ؟

عشق یعنی ... یه حس لِذَت بخش درد آور ...

شعور چیز خوبیه ... که خوب بعضیا گیرشون نیومده ...

عشق راه دور میشه اینکه تو غم داری آروم آروم اشک می ریزی من گوشیمُ میذارم رو شونم آروم آروم باهات اشک می ریزم ....

دلتنگی را که بگذارم کنار ... دلم تنها ، بی کَس می شود ... دلم بی تاب ، بی نفس می شود ... دلم تاب بی دلتنگ تو بودن را هم ندارد .... دلم به دلتنگ تو بودن هم خوش می شود ...

پ.ن : می دونستی وقتی تو ناراحتی دنیایی واسم نمی مونه ؟

اگر بیخوابی دست از سَرَم بر می داشت ، اگر صدای آروزها از دور دست ها شنیده نمیشد ، اگر آن دلهره های شبانه کمتر به سراغم می آمدند ، اگر این پشه های موذی تابستانی با بدنم قهر می کردند ، اگر .... اگر تو اینجا بودی ... دیگر هیچکدام مهم نبود ...

نه ، این ربطی به خریت نداره ، این مال دوست داشتن زیاده ، مال اعتماد ، مال این هست که نمی خواسته از دستِت بده که خوب تو نفهمیدی و با خریت اشتباش گرفتی ...

پ.ن : درد دل های یک خر

‫دِلِش یه سطل می خواد که همه دلتنگی هاش رُ توش بیاره بالا

وقتی تو هستی ساعتها زود میگذرن ... ثانیه عجله دارن .... ولی وقتی تو نیستی .... دنیا دوست نداره بره جلو ... ساعت هم دلتنگت میشه و ... آروم آروم میره جلو ...

دستانم ، وجودم ، همه وجودم ... تو را از این راه دور التماس می کند ... ای کاش بودی .... تا آرامش را در وجودم زمزمه کنی ....

عزیزم تو خیلی خوبیو لیاقتت بیشتر از اینه که با من باشی ، این رسما یعنی پیچوندن و خر فرض کردن عزیزم ، بِ فَ ه م ...

پ.ن : چرا بعضیا فکر می کنن فقط خودشون می فهمن ؟

این روزها همه چی عوض شده ، معنیه جاست فِرند رُ هم فهمیدیم ، همون دوست دختر / پسر بصورت نا محسوس فقط اسمش عوض شده ، نیت یکیه ...

من دلم یه گوشه می خواهد که بشینم ...
شاید هم دلم می خواهد ، گوشه دل تو بشینم ...
بشینم و خودمان را از توی دلت نگاه کنم ....‬

بُغضَم را در دستم گرفته و در آغوشم می فشارم ... می خواهم آرام آرام ، آرامَش کنم ...

.... کاش می دانستی دنیای من در ....

... لبخندهای تو ... لمس کردن احساست .... گرفتن دستانت ..... و بوسیدن لبهایت ...

خلاصه می شود ...

من بی تو ... همیشه در غُربَتَم ....

دوست دارم ساعتها گوشه ای بشینم ... ساکت و آرام ... دُزدَکی تو را نگاه کنم ....

اگه ابری هستی ... با لذت ببار ...

دیشب به خوابم آمدی ... آرام و بی صدا ... آمدی بالای سرم نگاهم کردی ... دستم را روی گونه اَت گذاشتم ... نفست را لمس کردم .... تا می توانستم نگاهت کردم ... و ... تو به همان آرامی رفتی ... و من با عطر و حس وجود تو بعد از مدتها ساعت ها خوابیدم ....

چند روزیست که من اینجا و تو آنجایی ... این روزهای بی تو دیگر روز من نیست ... دیگر مهم ترین روز من نیست ... من اینجا تنها یک گوشه نشسته ام ... و با خاطرات با تو بودن لبخند و اشکم با هم درگیر می شوند ....

یکی از رکن های بزرگ ازدواج در تختخواب این است که از حداقل فضا حداکثر استفاده را بکنی

بی تو اما ....
به چه حالی ....

بــــــــــاز

من از آن کوچه گذشتم ....

کاش می دانستی بستر چشمان تو تنها جاییست که من می خواهم در آن غوطه ور شوم ...

تو خوابیدی در تخت من ... و تختم آغشته به بوی عطر تو شد ...
حالا تو نیستی ... و من هر شب و هر روز .... گویی در آغوش تو می خوابم ....

یه نفس عمیق .... یه آه بلند ... و یه دنیا دلتنگی ....

همیشه و همیشه دلمان خوش می ماند که شاید فردا ... روز دیگری باشد ....

می دانی ... من از اینکه هر شب با فکر تو به خواب بروم و هر روز صبح با فکر تو از خواب بیدار شوم لذت میبرم ....

من همه وجودم را به تو تقدیم کردم .... و تو ... با همه وجودت به من پشت کردی ....

تو گفتی .... من شنیدم ...

من نمی گویم ... می خواهم همین اندک وقتم را هم صرف دیدنت کنم ....

اونی می تونه سخت ترین روزهارُ واست بسازه که بهتریناش رُ هم ساخته ....

این چه حکایتیست ...

می آیی ... بی آنکه بخواهم ....
میروی .... بی آنکه بخواهم ....

پ.ن : من قوی هستم مثل همیشه

خسته اَم ... خسته از تو ... خسته از خودم ... خسته از روزگار ...
تشنه اَم ... تشنه تو ... تشنه لبخند تو ... تشنه محبت تو ....
خاموشم ...

خاموش ... خاموش ....

بعضی وقتها ... بعضی آدمها که از زندگی آدم بیرون میرن ... اولش آدم نمی فهمه ولی بعد از گذشت چند روز می فهمه که ... بهترین اتفاقی هست که می تونه واسه آدم پیش بیاد ... و آدم روزی هزاران بار خدارو شکر می کنه که اون طرف رفته از زندگیش بیرون ....

... و من عشق بازیمان را به رُخ در و دیوار اتاق می کشم ...

دستانت دور کمرم قُفل می شود ...
نفس هایت را روی شانه هایم ، گردنم ، حس می کنم ...
نفس های تند تند و آرامت ...
انگشتانت که آرام آرام روی کمرم بازی می کنند .... گویی با مهره های کمرم عشق بازی می کنند ...
و تو همچنان ... ساکت و آرام ... اگر صدای نفس هایت نبود ... هیچ صدایی نمی آمد ...
می دانی ... عطر تنت را دوست دارم ...
صدای نفس هایت برایم مثل موسیقیست ...
دستانت دورم حلقه شده ... و من را به سمت خود می کشی ... می خواهی من را با خودت یکی کنی ...
گردنم را می بوسی .... گونه هایم ... لبانم .... هوم م م م ... چه حس شیرینی ....
گرمای تَنَت ... دستانت ... وجودت ... تمام وجودم را در بر می گیرد ...
تو من را در آغوشت جای می دهی ... و من از هر لحظه نفس کشیدن با تو لذت می برم ...
من در وجود تو غرق می شوم ....

... و من عشق بازیمان را به رُخ در و دیوار اتاق می کشم ...

پ.ن : لذت می برم که اینقدر سوختی که 4 ساله جِلِز و ولزش رُ هم من می بینم هم بقیه ... اگه این استعداد تو حسودی رو تو زمینه های دیگه به کار می بردی شاید یه گ ُ ه ی می شد ... تازه شایدا ...

پ.ن 2 : تو و آن موجود به درد نخور مثل خودت سالهاست به خاک سپرده شدید ...

" تعداد زنهای قوی از مردهای مُدعی قوی بودن خیلی بیشتره "

ما اگر آدم هم بودیم سیب کرم خورده ، خوردیده بودیم ....

شبهای من با فکر کردن به تو صبح می شود ...

بعضی وقت ها بعضی چیزهایی ارزش مرگ دارن که مستحق زندگی هستند ...

تو ... همه وجود من را داری ...

من تو را التماس کردم ...
ولی تو گویی ... نشنیدی ....

من تو را گریه کردم ...
ولی تو گویی ... اشکهایت را شستی ...

من تو را خواستم ...
ولی تو گویی ... خواستنی تری داشتی ...

کاش می شد بی حرف و بی کلمه نوشت ....
کاش می شد بی صدا و بی نَجوا حرف زد ....
کاش می شد بی هوا و بی اکسیژن نفس کشید ....
کاش می شد بی بهانه و بی دلیل خندید ....
کاش می شد بی بَدی و بی هَوَس زندگی کرد ....
کاش می شد بی مِنَت و بی ریا عاشق بود ....

می خواستم نظم دنیا را بهم بریزم ....

عاشقم کرد ...
عاشقش شدم ...
به او رسیدم ...
او را بوسیدم ....
او من را خواست ...
من او را خواستم ...
در آغوش گرفتمش ...
از آغوشم بیرون آمد ...
رهایم کرد ...
و ...
رفت ...

ولی دنیا آمد و نظم زندگیم را بهم ریخت ...

دغدغه های ذهن خرابم را گذاشتم در صندوقچه .... کنار باقیمانده خاطرات تو ... می خواهم دیگر گاهگاهی به سراغشان بروم ... تا فقط بدانم که چه بودم ... و چه می خواهم باشم ....

تو ... همه گذرگاه های احساسم را مسدود کرده ای ....

هر کی گفته آدمها رُ از رو دوستاشون میشه شناخت یا تا حالا آدم ندیده یا به آدمهای که دوست دارن حسادت میکرده ....

گاهی از سر دلتنگی هم که شده یاد من ساده دل کن ....

دیشب ...

همین دیشب ...
یک ستاره به خوابم آمد ....
آرام و آهسته در گوشم زمزمه کرد ...
می خواست مرا گول بزند ...
برایم حرف زد ...
می خواست با او به آسمان بروم ...
می خواست مرا در این آسمان باکره غرق کند ...
ولی من گولش را نخوردم ...
دیگر اینقدر ها هم ساده نیستم ...

بگذریم ....
گفته بودی برایت از آن کلبه کاه گِلی بگویم ...
آن کلبه ...
آن کلبه از وقتی تو رفتی آرام خوابیده است ...
راستش را بخواهی ...
من هم دیگر سراغش نرفته ام ..
می گویند که باد که می آید ...
شیشه ها آه سردی می کشند ...
در زوزه های آرامی می کشد ...
و اتاقت .... آرام گوش می دهد ...
گوش می دهد ...
تا شاید صدای آمدنت را بشنود ....

من و کلبه هر دو در اعماق دنیا غرق شده ایم ...

تا شاید تو بیای ....

هم من ... هم تو ... نه آنطور که باید بودیم ... نه آنطور که باید هستیم ...

یک پنجره ... در ... کلبه ای سرد ... صدای شکستن چوب ها ... صدای نوازش باد به پنجره ... صدای جیر جیر چوب .... صدای نفس های آرام من .... صدای خوبی های خدا ...صدای خوردن قطره های باران .... و ... حس خوب بودن تو ....

ذهن آشفته ام را می بینم که برای رسیدن به تمرکز دست و پا می زند ....

کی این دل آشوبهای شبانه من را رها می کند .... نمی دانم ....

تو ...

امروز نسیم خنکی می آید .... بوی تو را برایم از دور دستها می آورد .... نسیم که به صورتم می خورد ... چشمانم را می بندم ... احساس می کنم تو را ... لبهایت را ... دستانت را .... که دور کمر من حلقه شده و موهایم را نوازش می کند .... احساس می کنم لبهایت را ... که روی لبهایم گذاشتی ... و برایم حرف می زنی .... احساس می کنم نگاهت را .... لبخندت را .... آرامشت را ....
امروز گهگاه آسمان هم برایمان می گرید .... آسمان که می گرید ... من هم اشک می ریزم ... این هم اشک شوق هست ... هم اشک غم .... اشک شوق ... برای داشتنت ... برای دوست داشتنت .... و اشک ... برای دلتنگی هایم برای تو .... رعد و برق که می آید .... قبلا می ترسیدم .... ولی حالا حتی رعد و برق به من حس خوب می دهد .....

تو دنیایم را عوض کردی ... بدیهایش را خوب کردی .... رنگش را قشنگ کردی ....

.... تو دنیایم را خوبِ خوب کردی ....

بُت پرست ...

نمی خواستم بدانی ..... ولی ... من کمی بُت پرست شده اَم .... هر آنچه تو به من داده ای را آرام آرام می پرستم ....

پ.ن : تولدت مبارک با دلتنگی زیاد ...

یه وقتایی از دلتنگی نفس آدم بالا نمیاد ... هر چی سعی می کنی یه نفس عمیق و کامل بکشی ... نمیشه ....

قاصدک ...

من آن قاصدکم که برای دیدن تو حاضر است پَرپَر شود ...

من و تو .... صدای دلنواز موجهای دریا ... پله هایی به سمت دنیای آبی ... به سمت آرامش مطلق ... پچ پچ هایمان ... خنده هایمان .... درد دلهایمان .... دلم همه را خواست که ...

من تو را حس کردم ...

من تو را حس کردم ...

من به تو نگاه کردم ... به تو ... به خوبی هایت ...
من تو را دیدم ... خوبی هایت را دیدم ... آنها را حس کردم ....
من دست تو را در دست گرفتم ... لبهایم را روی لبت گذاشتم ... تا همه اَت ... همه خوبی هایت در وجودم بدَمَد ....
من نفس عمیق کشیدم ... تا خوبی هایت ... همه وجودم را در بر گیرد ....
من به چشمانت نگاه کردم .... آرامش ... صداقت ... مهربانی را دیدم ....
من می خواهم ثانیه ها ... دقیقه ها ... ساعت ها ... به تو نگاه کنم ... تا همه وجودت در ذهنم ... در روحم نقش ببَندَد ....
من خوبی ها را دیدم .... با چشمان باز ... با چشمان بسته ...
من همه را حس کردم .... چه در رویا ... چه در بیداری ....

من تو را حس کردم ....
من تو را خواستم ....

من می خواهم که ... همیشه با من بمانی .... همیشه با تو بمانم ....

من اینجا در این چهار دیواری نشسته ام و حرفهای زده و نزده اَت را زمزمه می کنم .... حرفهای خودم را مرور می کنم ......

من گفتم .... من گفتم برو ... و تو رفتی ... اینقدر آرام و بی صدا رفتی ... بی آنکه بدانی .... که هر ذره ذره وجودم تو را صدا می کند ... هر لحظه اَم تو را می خواهد ... هر نگاهم دنبال تو می گردد ....

تو رفتی .... و اینقدر ساده رفتی ... مثل همیشه که می خواستی بروی و برگردی ... وقتی تو بودی این چهاردیواری ... کاخ آروزهایم بود ... و حالا کاخ آروزهایم شده یک چهار دیواری ... که دیوارهایش روز به روز به هم نزدیک تر می شود .... و نفس من را می گیرد ....

به یاد داری ... وقتی می خواستی اینجا را بسازی ... گفتی اینجا را می سازم ... نه تو می روی نه من ... هیچ کس از اینجا نمی رود ... گفتم من هستم تا آخرش ... تو نرو ... گفتی من هم هستم تا آخرش .... آخرش چه زود رسید ... چه زود آخرش آمد و تو را از من گرفت ...

چه زود همه چیز تمام شد ... چه زود من در چهار دیواریمان ماندم تنهای تنها .....

و خاطره تو را به دیوار کوبیدم و صندلی را جلوی دیوار گذاشتم ... و هر روز و هر روز ... به خاطره ها نگاه می کنم .... و آنها را مَزه مَزه می کنم .... چه زود طعم خاطراتت دارد شیرینش را از دست می دهد ..... و من را آب می کند .... من بخار میشوم ... به آسمان می روم .... و تمام می شوم ....

....

آهسته آهسته آمدی ... تند تند در گوشم زمزمه کردی .... آرام آرام عاشقت شدم ... خیلی سریع ترکم کردی و ... رفتی ....

" دنیای وارونه "

دنیای وارونه ... دلمان غم دارد ، لبمان می خندد ... حوصله نداریم ، بیشتر از همه شلوغ می کنیم .... از همه بدمان می آید ، با همه گَپ می زنیم ....

دیشب ...

دیشب از آن شب ها بود ....
دراز کشیده بودم روی تخت ... صدای تیک تاک ساعت را می شنیدم ... نه فقط آن ساعت بزرگ قدیمی پدر را ... حتی صدای ساعت مچی مادر که در اتاقش بود ... صدای قطره های آب شیر دستشویی ... صدای نفس های ممتد خواهرم ... صدای قُرقُر های بچه همسایه .... صدای ماشین های توی خیابان ... نفس عمیقی کشیدم ... تا شاید بتوانم بخوابم ... دیگر حتی صدای رد شدن آب توی لوله ها را هم می شنیدم ... حتی صدای راه رفتن مورچه ها را هم می شنیدم .... چشمانم را بیشتر فشار دادم ... گفتم شاید خوابم ببرد ... صدای قلبم را هم می شنیدم .... صدای استخوانهایم هم می شنیدم .... بلند شدم ... چند قدمی در خانه پرسه زدم ... کتابی برداشتم و شروع کردم بخواندن ... یک صفحه دو صفحه .... صفحه پنجاه بود که دیگر بلند شدم تا دوباره به تخت بروم ...
دراز کشیدم روی تخت .... و ... باز همه صداها را می شنیدم ... حتی صدای نبض اَم را هم می شنیدم ... صدای نفس کشیدن کتاب را هم می شنیدم ... خواب از چشمانم فرار کرده ... اصلا نزدیکی چشمانم هم نمی آید .... انگار با من قهر کرده است ....
....
دیشب نخوابیدم .... من هم با خواب قهر کرده اَم ....
تا صبح با چشمان باز به سقف نگاه کردم .... و فکر کردم ... و فکر ... فکر ....

آدمها بزرگ می شوند ، آرزوهایشان عوض میشود ، دنیایشان تغییر پیدا می کند ، پیشرفت می کنند ، شکست می خورند ... ولی تو ... همان گُ ه ی که بودی هستی ....

اصلا بیا کاری کنیم ...
من می روم تو باش ....
من می گِریم تو بخند ....
من می نویسم تو بخوان ...
من ناله می کنم تو برقص ...
....
اینجوری بهتر است ... حداقل تکلیف خودم را می دانم ....

خدایا تو اگر خودت خیلی خدایي چرا نمی آیی روي زمین چندی با ما زندگي کنی ؟

پ.ن : خدای مورد نظر در دسترس نمی باشد ...

نمی دانم چرا این روزها برای بدست آوردن آدمها باید ظاهرا آنها را از دست بدهی ...

همین دوران قاعدگی فقط مال خودمان بود که مردها آن را هم صاحب شدند ....

حس های خوب ، حس های بد را کنار میگذارم ... می خواهم عادلانه در موردت تصمیم بگیرم .... می خواهم عادلانه در مورد خودم قضاوت کنم ...

ته نشین ...

این تکه های من است که تَهِ دنیا ته نشین شده ...

یه وقتایی ، یه آدمایی ، وقتی انتظارشون رُ نداری ... خیلی آروم و بی سرُ صدا میان تو زندگیت ... خیلی ساده و قشنگ ... و این .... یه وقتایی خیلی می چسبه ....

هم اکنون خدا آفرینش مردها را کلا تکذیب کرد ....

پ.ن : خدا خودش هم از آفرینش مردها پشیمان شده ....

" مزخرف "

گفته هایت را روی سنگ هَک کرده ام تا در اولین فرصت سنگ را توی سَرَت بکوبَم تا بدانی که مزخرف گفتن درد دارد ...

ماشین

عزیزم ، ماشین یه وسیله ای هست که شاید نصف جمعیت جهان داشته باشن ، لازم نیست وقتی میشینی پشت فرمون اینقدر ژست بگیریا ....

شب هایم ...

شب هایم را جستجو می کنم ....
تا شاید .... با دست هایت اشک هایم را پاک کنم .... با گوش هایت حرفایم را بشنوم .... با لب هایت ترانه اَم را سَر دهم ....

شب هایم را جستجو می کنم ....
تا شاید .... خنده ات را ببینم .... صدایت را زمزمزه کنم .... و نگاهت را لمس کنم ....

شب هایم را جستجو می کنم ....
تا شاید .... احساست را بشنوم .... احساسم را پاک کنم ....

چیزی شبیه تو گلویم را گرفته و فشار می دهد .... چیزی شبیه خودم اشک را به چشمانم می آورد ... چیزی شبیه بزرگی اَم عروسک هایش را می خواهد ... و چیزی شبیه اینها آرام آرام جانم را می گیرد ...

خاطرات ...

چشمهایم را روی طاقچه می گذارم و در خاطراتم قدم می زنم ، می خواهم آنها را بدون چشم به خاطر بیاورم و طعم هر لحظه اَش را در دهانم مزه مزه کنم ....

چه آسان است اشکی را در آوردن .....

حتی قارقار شوم کلاغها هم دل خشکیده ما را نوازش نمی کند ...

پ.ن : تَتَری خیلی جات خالیه ....

حس غریبیست دوست داشتن ... حسی غریب با چاشنی شیرین خودش ...

... دلم خواست ...

دلم خواست .... دراز کشیده باشم روی شن های ساحل ... نسیم خنکی به صورتم بخورد ... نفس هایم را در خود غرق کند .... موهایم را آشفته کند ... دلم خواست ... نم نم بارانی ببارد ... صورتم را خیس و تازه کند ... اشک هایم را پاک کند ... چشمانم را بشورد ... دلم خواست ... تو هم اینجا ... همین جا ... کنارم خوابیده باشی ... دستانمان را زیر سرمان بگذاریم ... به آسمان نگاه کنیم ... و بگذاریم باران روحمان را تمیز کند ... دلم خواست ... تو رویت را برگردانی ... و در گوشم زمزمه کنی ... آهنگ های مورد علاقه مان را .... و من آنها را در دلم زمزمه کنم ... و لذت ببرم ... دلم خواست ... آغوشت را باز کنی ... و من را در آغوش بگیری ... برایم بگویی و ... بگویی و ... بگویی ...

.... دلم خواست ... خواست که ...

... کنارت باشم ... کنارم باشی ...

آسان نگاه می کنم به دنیا ... به دنیایی که تا همین چند وقت پیش سخت به من می نگریست ...

گوش کن ... به صدای باد ... آواز پرندگان ... خشم دریا .... گوش کن ...

من آنجا ... آن گوشه ایستاده ام و نگاه می کنم ... نگاه می کنم ... تا این تن خسته و داغان را ... تا این روح بی روح را ... تا این آغوش تنها را ... تماشا کنم ... من آنجا ایستاده ام ... و صدای زوزه های آرامم را می شنوم ... بغض هایم را قورت می دهم ... فریادهایم را ساکت می کنم ... و احساسم را آتش می زنم ... نگاه می کنم ... به غم درون نگاه می کنم ... به نگاه تُهی نگاه می کنم ... به خواسته های نا خواسته ام نگاه می کنم .... تو ... تو آنجا ایستاده ای ... پشت به من ... با چشمان بسته من را نگاه می کنی .... با گوشهای گرفته به حرفهایم گوش می دهی ... با لبهای بسته برایم سخن می گویی ... و من ... همچنان آنجا ایستاده ام ... و نگاه می کنم ... خاموش و خاموش ... آرام و آرام ... تنها و تنها ... نگاه می کنم

سرما/قطره های باران / بخار نفس های من / اشک های روی گونه هایم / ریزش آخرین برگ های پاییزی / قدم های من توی پیاده روی خیس / و فکر کردن های دوباره به حرف های نگفته دلم ....

....

ولی ...
تو رفتی ... و ای کاش وقت رفتن نیم نگاهی هم به من بیچاره دل انداخته بودی ...

... سایه ...

سایه ترس را می بینم ...
صدای خش خش برگها را زیر پایش می شنوم ...
این منم ... زنی تنها ....
که آرام گوشه ای برای خود می خواند ...
این منم تنهای تنها که آرام گوشه ای برای خود می نویسد ......
این منم تنها ترین تنها که چشمهایش گوشه ای پر اشک می شود و ...
...
...
.... دم نمی زند ....

آرزو ...

آرزوهایم را گذاشته ام درون قاب روی طاقچه اتاق ... و هر روز و هر روز به آنها نگاه می کنم ... تا یادم نرود چه بودم و چه هستم و چه می خواستم باشم ....

یک نفس عمیق می کشم ..
اشکهایم را پاک می کنم ...
زیر لب به تو و به خودم ناسزا می گویم ...

... و آرام آرام به حرفهای دلم گوش می دهم

" زندگی "

نسکافه / صندلی / پنجره / قطره های باران روی شیشه / یک پتو پیچیده شده دورم / و برای چندمین بار گوش دادن به آنچه هایی که همیشه در فکرم شنیده می شوند ...

یه وقتایی یه بُغصی تو گلوی آدم هست که احساس می کنی می خواد خفت کنه ، احساس می کنی مثل یه دست افتاده دور گردنت و داره گردنت رُ فشار میده ، احساس می کنی تو دلت دارن لباس می شورن و دل آشوب داری ، احساس استرس داری ، احساس می کنی حتی دوش آب سرد هم نمی تون...ه آرومت کنه ، احساس می کنی باید صبر کنی و بذاری زمان آرومت کنه ، بغضت رُ خوب کنه ، استرست رُ کم کنه ... و صبر کنی ، صبر کنی ، صبر کنی

آغوشم خالیست .. احساسم تهیست .... دستانم سرد است .... صدایم کم است ... چشمانم بستَست ... لبهایم خاموشست ... نگاهم پر درد ... و ... آهم ... سربلند ....

خسته ام ... می خواهم آرام باشم ...
تنها ام ... می خواهم بی صدا اشک بریزم ...

آتش ...

می دانم که می دانی ... می دانم که می شنوی ... می دانی که می بینی ... می دانم که لمس می کنی ...

این آتشی را که به جانم انداختی ....

این منم ...

تنها و تنها ... نشسته و خسته .... آرام و آهسته .... ساکت و صامت .... ساده و صبور ... عاشق و بی معشوق ... آنجا نشسته ام ... می گریم ... می خوانم ... می شنوم ...

و تو ...
تو نیستی ...

دلم ... گوشه ای نشسته ... و به آرزوهایش فکر می کند ... دلم در دلش به دنیا می خندد ... و ...به آرزوهایی دست نیافتنی می خندد ... که می خواهد آنها را در دنیای دیگرش به دست بیاورد ....

... زخم ...

یه زخمهایی به نظر کوچیک میاد ولی عمقش زیاده .... تا مدتها آدم سوزشش رو حس می کنه ...

... خلاء زندگی ...

امروز آرامم ... آرام آرام .... هیچ صدایی نیست ... انگار در خلاء هستم ... خلاء زندگی ...
امروز آرامم ... آرام آرام ... مثل آب دریاچه ... هیچ بادی آرامشم را بهم نمی زند ...
امروز آرامم ... آرام آرام ... هیچ حرفی نیست ... انگار همه لال شده اند ...
امروز آرامم ... آرام آرام ... مثل آرامش قبل از طوفان ... مثل یک دیوانه آرام ...
امروز آرامم ... آرام آرام ... هیچ نگاهی نیست ... انگار همه کور شده اند ...
امروز آرامم ... آرام آرام ... مثل یک مرده ... مرده ای که سالها مرده ...
امروز آرامم ... آرام آرام ... هیچ حسی نیست ... نه حس خوب ... نه حس بد ...
امروز آرامم ... آرام آرام ... مثل پروانه ای که در پیله است ...
امروز آرامم ... آرام آرام ... هیچ صدایی نیست ... انگار در خلاء هستم ... خلاء زندگی ...

دلم تنگ شده ...

برای دل تنگی های دیگرم ....
برای بی صدا خوابیدنم ....
برای اشک ریختنم ....

دلم تنگ شده ...